كلام امام خمينى

اهميت جوانى

اواخر سال 67 ،اول ماه شعبان بود كه خدمت آقا رسيدم . مفاتيح دستشان بود و مى خواستند دعاهاى مخصوص ماه شعبان را بخوانند تا رفتم دست ايشان را ببوسم كه مرخص شوم فرمودند : هر كارى مى خواهى بكنى در جوانى بكن در پيرى بايد بخوابى و ناله كنى.

خدمت به مردم در جوانى

گاهى كه خدمت امام ميرسيديم عرض مى كرديم:اگر امكان دارد ما را نصيحتى بفرماييد. معمولا"امام اين نصيحت را مى كردند، ا مى توانيد در جوانى هر خدمتى را به مردم بكنيد ، هر عبادتى بكنيد، قدر جوانى را بدانيد كه وقتى به سن من برسيد ديگر هيچ كارى نمى توانيد بكنيد. مثل من كه هيچ كارى نمى توانم بكنم.

تا جوان هستيد

سال 65 يك شب در ايامى كه امام، تازه از بيمارستان مرخص شده بودند در كنار امام خوابيده بودم و امام هنوز حال نقاهت داشتند با اين همه براى نماز شب برخاستند.ايشان وقتي مى خواستند وضوبگيرند موقع مسح كشيدن پاچون نمى توانستند و برايشان مشكل بود دستشان را به شانه ى بنده

تفريح داشته باش

امام وقتى مى بينند من روزهاى تعطيل مشغول درس هستم مى گويند : به جايى نمى رسى، چون بايد موقع تفريح، تفريح كنى .اين مسئله را به پسر من جدى مى گويند.اين نقل قول از خود امام است كه در حضور من مكرر به پسر من مى گفتند:«من نه يك ساعت تفريحم را گذاشتم براى درس،نه يك ساعت وقت درسم را براى تفريح گذاشتم.»

دانشگاه مهد معنويت

آنچه كه در اسلام مطرح است اموال نيست ، ماديات نيست، معنويات است كه بايد از دانشگاه به همه اقشار سرايت بكند يعنى، چه  دانشگاه شما و چه دانشگاه روحانيون اين دو قشر هستند كه تربيت امت به عهده اين دوقشراست.اين دو قشر از همه قشرها علمشان شريف تر و مسئوليتشان بيشتر است.عمل شريف ، براى اينكه مركز انسان درست كردن است. كه انبياء نيز مامور به همين امر بوده اند . كتب آسمانى براى انسان ساختن آمده است. اگر انسان ساخته بشودهمه چيز به صورت معنويت در مى آيد يعنى ماديات همه به صورت معنويت در مى آيد.