دروازه هاى شهر الكترونيك

شهر الكترونيك شكل جديدى از حيات شهرى است كه مى توانند در كنار شهر واقعى شكل گيرد .شهر الكترونيك نه تنها ظرفيت هاى شهر واقعى را گسترش مى دهد بلكه به حل برخى مشكلات از جمله ترافيك، آلودگى هوا، فساد ادارى، نابرابرى هاى اجتماعى و ... كمك مى كند.از سوى ديگر، مسائلى مانند شكاف ديجيتال درسطح داخلى وبين­المللى،قوانين مربوط به امضاى ديجيتال، مالكيت معنوى، آزادى اطلاعات همچنان به قوت خود باقى هستند.

تفاوت جمعيت در شب و روزهاى شهرهايى مانند تهران، نيويورك، توكيو، لندن با آلودگى صوتى ، هوا ، نور و فضا به علاوه ترافيك و مسئله زمان ، لزوم يافتن را راه حلى براى كاهش آلام ناشى از زندگى در اين شهرها شده است. مهمترين مسئله دشوارى حركت جمعيت است. اين حركت اعم از حركت با وسيله نقليه يا ازدحام جمعيت در مراكز فروش و خدمات ادارى و رفاهى شهر ريشه اصلى بسيارى از مسائل شهرى اعم از مسائل انسانى، حوادث شهرى در شهرهاى بزرگ است. پيدايش صنعت اينترنت باعث كاهش حركت جمعيت در واقعيت مى شود.

شهر الكترونيك به معناي امكان دسترسى الكترونيكى شهروندان به تمام ادارات ، مكان هاى درون شهرى،دست يابى به اطلاعات گوناگون به طور شبانه روزى به شيوه اى با ثبات، قابل اطمينان و محرمانه است.

شهروند الكترونيك كسى است كه توانايى استفاده از فناورى اطلاعات و ارتباطات را داشته باشد و بتواند خدمات مورد نياز را با سيستم هاى الكترونيكى از ادارات و مؤسسات مورد نظر دريافت كند. شهروند الكترونيكى بايد بتواند حداقل وب سايت شهر الكترونيك را باز و در بخش هاى مختلف آن تحقيق كند و بداند از هر بخش چه كمكى مى تواند بگيرد.

تاريخچه

شهر الكترونيك ، ثمره گسترش جهان اطلاعات و نيز موج سوم آلوين تافلر است. از نظر او پس از عصر صنعتى نوبت به ظهور عصر اطلاعاتى مى رسد كه در آن فعاليت هاى روزانه انسانها دگرگون مى گردد. دولت الكترونيك، آموزش االكترنيك، تجارت الكترونيك دگرگون كننده اين فعاليت ها خواهد بود. موج سوم از دو دهه قبل آغاز شد و با پيدايش اينترنت توسعه يافت.بدين ترتيب در كمتر از يك دهه از پيدايش اولين شهر هاى الكترونيك جهان ، شهر هاى بزر گى مثل برلين ، بوستون ، تورنتو و دبى خلق شدند. در فضاى شهر الكترونيك به گفته ى پائول وير ليو ديگر مفهوم باز و بسته كردن دروازه شهر يا تقسيماتى شهرى به شكل ميدان ، كوچه و خيابان و به طو ر كلى معمارى بر پايه ى مكان به پايان ميرسد. معمارى فضاى مجازى بر اساس تغيير تكنولوژيكى زمان و مكان است و ساختمان هاى قابل دسترسى همزمان براى همگان مى باشد.در اين فضا ، بخش مركزى و پيرامونى شهر متغيرهاى مختلف و متفاوتى تعريف مى شود كه لزوماً از تراكم جمعيتى كه باعث بى حوصلگى ، تضاد منافع يا رفتار هاى تبعيض آميز شود.